Bumetanid

Bumetanid jest pochodną kwasu sulfamylobenzoesowego podobnie jak furosemid. Jest on silnym diuretykiem „pętlowym”. Jeżeli przeliczymy dawkę furosemidu i bumetanidu – miligram na miligram – to bumetanid działa 40 razy silniej. Całkowita diureza u zdrowych ochotników zwiększa się 5-10 razy zarówno po doustnym, jak i dożylnym podaniu. Natomiast ilość wydalonych jonów sodowych i chlorkowych zwiększa się 10-20 razy. W przeliczeniu na ilość pierwotnie wydalonych jonów sodowych względna siła działania wynosi 25°/o. Stosunek wydalonych jonów sodowych do potasowych wynosi tylko 3. Jeżeli porównamy działanie kaliuretyczne hydrochlorotiazydu i furosemidu, to działanie bumetanidu jest 2 razy słabsze.

Osmolalność moczu zmniejsza się, zwiększa ilość wydalonych kwasów, wodorowęglanów i jonów amonowych, co nie znajduje odbicia w zmianach pH moczu. Występuje hiperurikemia.

Bumetanid zwiększa przepływ krwi przez nerki. Zjawisko to poprzedza diurezę i występuje wskutek miejscowo uwolnionych prostaglandyn, ki- nin i kalikreiny. Przesączanie kłębkowe się nie zmienia. Lek nie wpływa na anhydrazę węglową. Wykazano, że bumetanid hamuje bezpośrednio transport elektrolitów we wstępującym ramieniu pętli nefronu. Istnieją również dowody na działanie tego leku na kanaliki bliższe.

Leave a Reply