Klasyczny przykład niedoboru witaminy PP

Klasyczny przykład niedoboru witaminy PP stanowi obecnie już praktycznie niespotykany rumień lombardzki (pelagra), charakteryzujący .się zespołem ,.trzech D” (dementia, dermatilis, dianhoea). Objawy te występowały u osób żywionych głównie kukurydzą, która zawiera bardzo mało tryptofanu oraz prawdopodobnie składniki utrudniające przyswajanie witaminy PP. Objawy niedoboru witaminy PP znikają po zastosowaniu nie tylko witaminy PP lub niacyny, ale również po podaniu dużych dawek tryptofanu. Stwierdzono, że 60 mg tryptofanu wywiera działanie odpowiadające działaniu 1 mg kwasu nikotynowego.

Zarówno kwas nikotynowy, jak i jego amid bardzo dobrze wchłaniają się po podaniu doustnym lub pozajelitowym. W organizmie rozmieszczają się równomiernie we wszystkich tkankach, gdzie są metabolizowane do N-metylowych pochodnych. Tylko nieznaczne ilości obu związków są wydalane z moczem w postaci nie zmienionej, a jedynie po zastosowaniu bardzo dużych dawek wydzielanie ich w postaci nie zmienionej wyraźnie się zwiększa.

Leave a Reply