Leki pobudzające owulację

Cytrynian lclomifenu (Clomifene0, Clostilbegyt) jest zbliżony chemicznie do chlorotrianizenu. Klomifen jest bardzo dobrym estrogenem, lecz jednocześnie hamuje działanie endogennych estrogenów na układ przy- sadkowo-podwzgórzowy, wskutek czego aktywuje czynność gonadotropową przysadki. Klomifen jest podawany doustnie (50-100 mg/24 h przez 5 dni) kobietom z zaburzeniami jajeczkowania, które pragną zajść w ciążę. Lek nie działa u kobiet z pierwotną niewydolnością jajników lub przysadki lub w niepłodności na tle organicznych zmian w drogach rodnych. Klomifen zastosowany z właściwych wskazań wywołuje w 80% przypadków jajeczkowanie, którego pojawienie się można ustalić, ozna-czając stężenie progesteronu lub LH we krwi lub pregnandiolu w dobowym moczu. Około 50% kobiet, u których klomifen wywołał jajeczkowanie, zachodzi w ciążę, jeśli oczywiście prowadzą życie płciowe ze zdolnym do zapłodnienia partnerem. Chociaż opisano różne typy zaburzeń rozwojowych u dzieci urodzonych przez kobiety leczone klomifenem, nie wydaje się, aby występowanie tych zaburzeń było częstsze niż to się zwykle spotyka. Natomiast częstość ciąż mnogich u kobiet leczonych klomifenem wynosi ok. 10%.

Kobiety leczone klomifenem mogą skarżyć się na nudności, zaparcia, bóle głowy, bolesność sutków i reakcje uczuleniowe. Klomifenu nie należy podawać kobietom ze znacznie powiększonymi jajnikami ani kobietom w ciąży. Jeśli po 3-krotnej kuracji klomifenem nie uzyskuje się zajścia w ciążę, celowość dalszego stosowania leku należy uznać za wątpliwą.

Z podobnych wskazań jak klomifen można stosować hormony gonadotropowe, tj. Menogonadyl i Biogonadyl, jednak leczenie jest trudniejsze i zwykle mniej skuteczne. Odsetek ciąż mnogich u kobiet leczonych hormonami gonadotropowymi oblicza się na 20-40. Jako leki w niepłodności stosowane są i.m. i donosowo również pepty- dy podwzgórzowe.

Leave a Reply