Leki stosowane w nieżycie błony śluzowej nosa

Leki stosowane w nieżycie błony śluzowej nosa należą do grupy a-sym- patykomimetyków. Należą tu pochodne imidazoliny – nafazolina, ksylo- metazolina, tymazolina oraz preparaty złożone – Rhinophenazol, Beta- drin i Sulfarinol.

Leki te, stosowane z reguły miejscowo, obkurczają naczynia w błonie śluzowej, zmniejszając dopływ krwi do błony śluzowej, a tym samym powodując zmniejszenie jej przekrwienia i obrzęku zapalnego. Zmniejsza się również ilość wydzieliny wytwarzanej przez gruczoły błony śluzowej. Działanie to poprawia drożność przewodów nosowych. Jest to działanie typowo objawowe, nie wpływające na przebieg schorzenia.’

Z wymienionych preparatów złożonych Rhinophenazol zawiera nafazo- iinę i fenazolinę (lek antyhistaminowy), Betadrin – nafazolinę i benz- hy dr aminę (również lek antyhistaminowy), Sulfarinol – nafazolinę i sulfatiazol. Rhinophenazol, Betadrin (jak i tymazolina) zalecane są zwłaszcza w nieżycie nosa o podłożu uczuleniowym. Sulfarinol ma działać korzystnie w nieżytach powikłanych zakażeniem, bakteryjnym działanie to jest wątpliwe.

Leave a Reply