Również w badaniach in vitro

Również w badaniach in vitro większość tkanek reaguje zwiększeniem zużycia tlenu na podanie hormonów gruczołu tarczowego, jednak nieaktywne są: jądra, jajniki, mózg, śledziona i gruczoły chłonne. Jedynie , przysadka reaguje na podanie tyroksyny zmniejszeniem zużycia tlenu. I

Mechanizm działania hormonów gruczołu tarczowego jest nie znany. Stwierdzono aktywację czynności ponad 30 układów enzymatycznych pod wpływem działania tyroksyny, należy jednak sądzić, że jest to wtórne działanie hormonu. Jedna z hipotez zakłada, że hormony gruczołu tarczowego, podobnie jak 2,4-dinitrofenol, powodują rozszczepienie olcsyda- tywnej fosforylacji. Wówczas „wysprzęglony” pas transmisyjny elektronów na odcinku od cyklu kwasów trójlcarboksylowych (Krebsa) do oksydazy cytochromowej obraca się szybciej, zużywając więcej tlenu, wytwarzając więcej ciepła, lecz mniej energii gromadzi się w ATP. Inna hipoteza upatruje główny punkt uchwytu działania hormonów gruczołu tarczowego w błonie mitochondrialnej. Tyroksyna miałaby zwiększyć przepuszczalność błony mitochondrialnej dla substratów cyklu kwasów trójkarboksylowych w taki sam sposób, jak insulina zwiększa przepuszczalność błony komórkowej dla glukozy.

Hormony gruczołu tarczowego – stosuje się w leczeniu substytucyjnym niedoczynności gruczołu tarczowego (obrzęk śluzowaty). Prawo- skrętny izomer tyroksyny (D-tyroksyna) próbowano stosować w hiper- cholesterolemii (xanthomatosis, atheromatosis).

Leave a Reply