Wazopresyna

Wazopresynę w postaci wyciągu z tylnego płata przysadki (Hypophy- si.s pars posterior) stosuje się we wstrzyknięciach dotkankowych w dawce 1-10 j.V. lub podaje się do nosa w postaci tabaczki (ok. 50 mg). Syntetyczną lizyno8-wazopresynę (Syntopressin) stosuje się w dawce 0,25-

– 1,5 j./24 h, w postaci wstrzyknięć pozajelitowo lub aerozolu podawanego na błonę śluzową nosa. Głównymi wskazaniami do stosowania wazopresyny jest moczówka prosta i krwawienie z żylaków przełyku (duże dawki leku 10-20 j.). Ponadto wazopresynę stosuje się łącznie z lekami (5-adrenomimetyczny- mi w celu przerwania napadu dychawicy oskrzelowej. Wazopresyna jest też stosowana w celu badania wydolności nerek do zagęszczenia moczu oraz w celu pobudzenia przedniego płata przysadki do wytwarzania ACTH. Jako lek obkurczający naczynia chętniej jest stosowana synte-tyczna pochodna wazopresyny – fenyloalanino2-lizyno8-wazopresyna (oktapresyna), która co prawda 5 razy słabiej kurczy naczynia krwionośne od naturalnej wazopresyny, lecz jednocześnie 20 razy słabiej działa antydiuretycznie.

Pochodna wazopresyny: dezamino-D-arginino-wazopresyna (dezmopre- syna) ma 100-krotnie słabsze działanie kurczące naczynia i dłuższy biologiczny okres półtrwania niż wazopresyna. Stosowana jest w moczówce prostej donosowo lub we wstrzyknięciach (i.m. lub i.v.) 2-3 razy dziennie.

Leave a Reply