Wyjątkowo parestezje lub uszkodzenie wątroby.

Postępowanie w hipokaliemii. Zaburzenia gospodarki wodno-elektroli- towej (hipokaliemia) i równowagi kwasowo-zasadowej (zasadowica hi- pochloremiczna) powinny być wyrównane. W przypadku wystąpienia miernej hipokaliemii należy zastosować u chorego dietę bogatą w potas, podając np. jabłka, pomidory i inne jarzyny. W poważniejszych przypadkach hipokaliemii jest wskazany dożylny wlew kroplowy glukonianu potasowego. Chlorek potasowy podawany doustnie działa silnie drażniąco na przewód pokarmowy i może wywołać niebezpieczne owrzodzenie jelit.

Interakcje. Tiazydy nasilają działanie leków hipotensyjnych, np.: gua- netydyny, rezerpiny lub lewodopy. Tiazydy hamują działanie presyjne amin katecholowych. Nasilają działanie środków zwiotczających mięśnie prążkowane i dlatego leczenie tiazydami należy przerwać 2-3 dni przed zabiegiem chirurgicznym, jeśli planuje się zastosowanie leków kuraro- podobnych. Hipotensja ortostatyczna po lekach psychotropowych z grupy pochodnych fenotiazyny oraz lekach przeciwdepresyjnych, jak również po barbituranach może się nasilać przy jednoczesnym stosowaniu tiazydowych leków moczopędnych. Celowe jest podawanie łączne tiazy- dów z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, np. ze spironolak- tonem, gdyż zapobiega to hipokaliemii spotykanej po podaniu samych tiazydów.

Zastosowanie. Tiazydy są stosowane w leczeniu obrzęków w niewydolności krążenia oraz niektórych postaciach obrzęków w zespole ner- czycowym. W leczeniu obrzęków powstałych w wyniku zastoju w układzie żyły wrotnej (np. marskość wątroby) należy zachować ostrożność ze względu na możliwość powstania hipokaliemii, co może doprowadzić do śpiączki wątrobowej. Tiazydy stosuje się również w obrzękach wy-stępujących w ciąży oraz w stanach napięcia przedmiesiączkowego.

Leave a Reply